De wereld van Belle

Nutteloos?

2007-01-24T22:42:00.000+01:00

Wat is het nut van iets nutteloos?
Die vraag stelde ik me vandaag, zo rond een uur of 9 's avonds.

Volgens sommigen moet het nut vooral loos zijn... Nutteloos dus. Volgens anderen is het nut dat het ontspannend werkt na een lange werkdag.
Dus als ik het goed begrijp: Iets nutteloos is dus totaal niet nutteloos! AHA!
Een nutteloos iets maakt zichzelf nuttig doordat anderen datgene dat ze nutteloos noemen en vinden als ontspannend gaan ervaren.
Maar volgens den Dikke is "nutteloos" dan weer "zinloos" en zinloos is dan weer "doelloos"...?!
Het is dus hopeloos en zinloos om over iets nutteloos troosteloos na te denken.

Zou een zelfhulpgroep of therapie mij hier bovenop kunnen helpen?
...Of is dat ook nutteloos?

Blijde gebeurtenis

2007-01-24T16:07:00.000+01:00

De Wereld van Belle heeft er een broertje of een zusje (het geslacht is mij nog een raadsel, het mist iets... Maar heeft ook iets te veel) bij!

Gewicht en lengte zijn zelf te bepalen, maar het heeft de klinkende en botsende naam: "De Wereld van Belle in Beeld" gekregen.
Vermits mijn andere hobby (buiten Big Macs, scheten en andere delicatessen) fotografie is, wil ik ook dat deeltje van mezelf met de buitenwereld delen.
Sympathiek he?!

"Bloggeren" is verslavend!

U nederige schrijfster en trekster (van foto's dan),
Belle

Een scheet

2007-01-23T16:01:00.000+01:00

Om nog even op hetzelfde elan verder te gaan, ik beloof het jullie plechtig dat het hierna gedaan is!

De definitie van een scheet (niet in de "Dikke" te vinden trouwens):
De scheet is een vliegend planeet,
door God geschapen en door de mens gelaten.
Hij gaat door de dikke darm,
en maakt u poepke warm.

Big Mac, Mexicano, Benji,...

2007-01-18T23:28:00.000+01:00

wie dacht dat dit enkel de benamingen waren van een of andere "frituur-delicatesse" of van een hond, heeft zich vergist!
Sinds kort heeft elke drol (vergeef mij het woord) een eigen naam dames en heren!

Zo staat er voor U op het menu:
Big Mac: Hij is zo geweldig dat je bang bent om hem kapot te maken als je doortrekt. Je bent verbaasd en tegelijk trots dat je dit kunstwerk gebaard hebt
Mexicano: Ruikt zo scherp en prikt fameus in je neus.
De Benji: Weigert te vallen, hoewel je weet dat hij eruit is. Je probeert hem met ritmische kontbewegingen af te schudden.
De flapdrol, ook wel bekend als de verrassingsdrol: Je dacht een scheet te laten, maar er is iets bij!
De spookdrol, ook wel duiker genoemd: Je voelt hem komen, je hoort hem plonzen, maar er ligt niets in de pot.
De kanonbal: Komt er met zo een snelheid uit en is zo zwaar dat hij je kont nat pletst.
...

Zeg dus niet zomaar Big Mac tegen een Big Mac!

Hoogstaande lectuur kan je dit niet noemen, dat staat vast. Maar ik vond dat het tijd was om eens, tussen alle zorgen en problemen door, wat humor (nu ja...) te brengen, een welgekome afwisseling.

Genoeg gelachen, nu humor!

Zonder moeite

2007-01-08T17:01:00.000+01:00

Het kost je blijkbaar geen moeite om het te verwerken? ALS je het al moest verwerken, want daar lijkt het niet echt op.
Bier, zuipen, strontzat rondlopen tot de vroege uurtjes,... Like in the good old days...

Je vrienden zullen wel opgetogen zijn, de verloren zoon is terug, zonder een lief dat ze van minuut 1 niet konden uitstaan.
Misschien is DAT wel de reden?

Ben je niet dat je op een leeftijd gekomen waar het hoog tijd is om is na te denken over het leven? Wat je eigenlijk echt wil? Wat je verwacht van een vrouw?
En of je tot nu toe wel de juiste keuzes hebt gemaakt.

Speeltijd is over, en als je niet van die mening bent...
...Dan moet je maar eeuwig de jolige vrijgezel blijven.
Op een dan zal je wel inzien dat het leven meer is dan drank en uitgaan, althans, dat hoop ik voor jou.

Smaakt best bitter, al zou 'k het me niet meer mogen aantrekken.

Groter?!

2007-01-03T22:53:00.000+01:00

"De Belgische bevolking is sinds 2002 een halve centimeter gegroeid en 800
gram bijgekomen. Dat blijkt uit cijfers van de Europese Commissie.
Een Belgische man is gemiddeld 176,3 cm groot. De gemiddelde vrouw meet 164,5 cm."

En Belle... Vrouwelijke (toch maar even beklemtonen) Belle meet 187 cm!

Hadden ze mij maar komen 'opmeten', ik had het vrouwelijke gemiddelde nogal kunnen optrekken he seg!

Groot zijn... Het heeft zo zijn voordelen, maar zoals alles heeft het ook zijn nadelen. Zeker als vrouw zijnde. Op gebied van broeken, mannen, trein -of busreizen,...

Vooral mannen dan.

Grote vrouwen lijken mannen af te schrikken, dan voelen ze zich bedreigd en meer van die toestanden. Het is trouwens als 'lange vrouw' zijnde ook niet simpel om een man te vinden die op zijn minste 5cm groter is. Die lange sloebers hebben dan weer graag een kleintje (vrouw, ter verduidelijking)...

In de wereld van Belle is het innerlijke ontzettend belangrijk, but no *tuut* way: GEEN kleine man voor mij!
Maar als je dan naar het gemiddelde van de Belgische mannen kijkt...

Om het met de woorden van een notoir vogeltje te zeggen (naar mijn normen aangepast):

"Ik ben groot en jij bent klein...
...Dat is niet eerlijk!"

Een nieuw jaar...

2007-01-01T23:23:00.000+01:00

...Een nieuw begin.

De overgang van oud naar nieuw heb ik vanuit mijn bed 'gevierd', noodgedwongen. Ik heb het jaar slecht beeindigd, en ben het ook slecht begonnen. De laatste maand/weken/dagen waren loodzwaar.
Maar we koesteren goeie hoop: Het kan in 2007 alleen nog maar beter gaan zeker he?! :)

Hopen dat de gezondheid terug in orde komt... En de liefde, daar heb ik nu even geen behoefte meer aan. Mijn hart sluit zich voor een (korte, wie weet) tijd op, tot de tijd rijp is om het terug volledig aan iemand te geven. (Hoewel het nog steeds voor een deel bij een bepaald persoon zit)

Maar voor mijn eerste en grootste liefde zal mijn hart steeds blijven openstaan, godzijdank is er nog steeds de geel-zwarte trots (en mijn vrienden). Hopelijk kan die in de terugronde weer een lach op mijn gezicht toveren, samen met de hoop vrienden die daar voor mij klaarstaan.
Ik kijk al rijkhalzend uit naar 13 januari, de eerste match sinds 2 maanden die ik weer ga meemaken. En het zal op 'rolletjes' gaan, letterlijk dan :).

Langs deze weg, omdat'k weet dat er wel wat mensen hier eens komen lezen, wil ik iedereen een geweldig tof 2007 toewensen. Met veel vreugde, liefde, een goeie gezondheid, vruchtbaarheid (in de ruime zin van het woord ;)), vriendschap en wat jullie hartje maar wenst.

Het is trouwens nog maar is gebleken, in moeilijke tijden kent men zijn vrienden. Bedankt voor alle steun, hulp en bemoedigende woorden tot nog toe.
Doet deugd, echt waar!

Belle, zonder beest.

Love... Hurts...

2006-12-26T14:54:00.000+01:00

"Hey Belle, lang geleden! Hoe gaat het?", vragen ze mij meteen als ze mij zien. Het is dan ook alweer 5 weken geleden.
"Het gaat wel... Of beter: het rolt", zeg ik met een flauwe lach.

Ik lieg als ik zeg dat het wel gaat, binnenin vreet het serieus aan mij en ga ik stilletjes kapot. Ik voel mij leeg, iedere dag meer en meer.
Twintig dagen nu al, en ik kan het nog steeds niet aanvaarden en geloven. Will Tura zong het destijds zo mooi: "Ik ben zo eenzaam zonder jou", "niets kan mij binden aan mijn vrienden". Ook al doen ze zo hun best om er voor mij te zijn...
Ik mis je, elke dag meer en meer, verschrikkelijk gevoel.
Ik mis onze gezellige avondjes in de zetel of in bed, in elkaars armen naar een film kijken of gewoon genieten van elkaar en van het moment. Doelloos rondrijden in de haven, de weekendjes in de Ardennen en de weken aan zee. De kleinste dingen die we samen deelden.
Het gevoel dat hetgeen wij hadden voor eeuwig was... Ik zag het al helemaal voor mij. Het was gewoon perfect. Nooit ruzie of woorden, of toch niks vermeldenswaardig.
Nooit eerder had ik dit gevoeld of meegemaakt, dolgelukkig dat er iemand op deze bol rondliep die mij aanvaarde zoals ik ben en mij graag zag.
Ik zou het nooit meer loslaten, jou nooit meer loslaten.
En nu...
...Nu moet ik wel. Alles laten gaan waar ik zo voor gevochten heb en zoveel tranen voor gelaten heb.
Het moet.

En op de moment dat het mij lijkt te lukken, dat ik het begin te aanvaarden valt alles weer in elkaar. Vandaag, op kerstdag.
Ik vraag me af waar je bent, wat je eet, waar je aan denkt. Of je aan mij denkt? En of je sinds die dag nog wel eens in het fotoboek hebt gekeken, of in ons boekje hebt gelezen...?!
Ik sla mezelf voor de kop, en weet dat 'k aan die dingen beter niet kan denken.
Maar het is zo moeilijk, zo verdomd moeilijk.

Zoals gewoonlijk moest ik dit weer van me kunnen afschrijven... Of het ook deze keer zal helpen is nog maar de vraag.
Ik mis mijn sjoebie verschrikkelijk, en alle kleine dingen waar ik mij wel eens aan durfde ergeren.
Ergens koester ik de stille hoop dat de liefde voor mij terugkomt, maar misschien is het wel hoop tegen beter weten in...
Zoals een sprookje... Er is altijd wel een zwarte passage, maar het loopt steeds goed af.
Ik hou, na alles, nog steeds van jou. Nog meer dan toen, misschien wel voor altijd, zoals ik destijds heb beloofd.

De wereld van Belle is niet altijd rozegeur en maneschijn...

"Wadisda?"

2006-11-16T16:19:00.000+01:00

"Zonen blog, wadisda?", die vraag kreeg ik vandaag voorgeschoteld...
Voor iemand die zich enkel in boeken en vrouwenblaadjes (met name de Libelle) stort, mijn computeranalfabetische (dat zal ik later wel eens verduidelijken) moeder dus, is dit een zeer normale vraag. :-)

En wat is nu juist zo'n blog? Wel, ik heb het eens moeite gedaan en heb het opgezocht op wikipedia: "Een weblog, of ook wel blog, is een website die regelmatig - soms meerdere keren per dag - vernieuwd wordt en waarop de geboden informatie in chronologische volgorde (op datum) wordt weergegeven. De auteur biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog. Meestal gaat het hier om tekst, het kan ook om foto's (een fotoblog), video (vlog) of audio (podcast) gaan."
Simpel, toch?
Het is eigenlijk, in de meeste gevallen, de leuke hedendaagse vorm van het eeuwenoude dagboek met slotje.

Nu kan je je nog de vraag stellen waarom in godsnaam iemand zo'n blog wil maken? Omdat het een rage is, en omdat iedereen het doet? Om je mening over de huidige maatschappij kenbaar te maken? Om verveling tegen te gaan? Om om om...?
Ik heb een blog omdat het gewoon pure fun is... En omdat ik ook wel graag schrijf. Ik studeer niet voor niets journalistiek he!?

Ik zou uren over mezelf kunnen schrijven, wat voor een geweldig toffe madam ik wel ben met een apart gevoel voor humor en met de nodige portie verstand.
...Maar, wees gerust, dat ga ik jullie besparen!
'k Ga wel schrijven over de dingen die mij bezighouden, waar ik
's nachts wel eens van wakker durf te worden, over de leuke mensen in mijn leven, de rare kronkels in mijn hersenen,...
Kortom: De wereld van Belle!

Voor een monument...

2006-11-14T21:45:00.000+01:00

Vorig seizoen stonden we met één been in 2e klasse en gaf niemand nog een cent voor de kansen van de Sportkring…

…Tot die onbekende Nederlander op het toneel verscheen. Een man wiens enthousiasme en groot hart meteen heel de Lierse familie in zijn greep had, en weer voor de nodige portie kracht en vertrouwen zorgde om voor iedere match en voor ieder punt te vechten als leeuwen.

We stonden voor een quasi onmogelijk opdracht, maar, maar liefst 24 punten werden in de terugronde gehaald, de laatste match van het seizoen werd gewonnen… Maar Beveren stak er in de laatste 2 minuten nog een stokje voor en we konden nog enkele weken meer zwoegen. De zware eindronde werd met succes afgerond, en de supporters gaven hun onvoorwaardelijke steun aan de ploeg en aan een geweldig man die ons mee in 1ste klasse heeft gehouden. Misschien niet met zijn tactisch inzicht, maar des te meer met zijn aanstekelijk enthousiasme.

Na een korte rustpauze begon Lierse hoopvol en met volle moed terug aan het nieuwe seizoen. Met de, zo goed als, gloednieuwe spelerskern trokken we weer ten strijde. Enkele maanden later blijkt dat deze spelerskern geen kwaliteit in huis heeft en dat het alweer een ontzettend moeilijk seizoen zal zijn voor de Liersesupporters. Troosteloos laatste staan met een magere 2 op 36, troosteloos moeten toekijken hoe Lierse alweer verliest met een spelersgroep die niet beter kan dat hetgeen ze laten zien. Of niet laten zien… Besluit: Kwantiteit, maar verre van kwaliteit! Het bestuur gaat duidelijk serieus in de mist op sportief gebied.

4-0 verliezen op STVV… 45 minuten na de match staan de supporters nog te zingen en te springen en scanderen ze de naam van onze trainer (Voor mij is René nog steeds onze trainer). Zelfs na zo’n wanvertoning en na alweer een verlies blijft 90% van de trouwe Lierse aanhang René voor de volle 100% steunen. Een aanhang waar we terecht fier op mogen, en moeten zijn!

Ik kon het amper geloven toen ik het bericht kreeg dat onze trainer de club verlaat… Ik krijg een krop in de keel en laat me van mijn ‘woessie kant’ zien als ik alle reacties lees, en als ik bedenk dat we een grote Meneer verliezen. Voor mij is René een monument, en dat zal altijd zo blijven. Ik besef dat het voor hem de laatste weken ontzettend zwaar moet geweest zijn, en dan vooral zaterdag. Ik probeer, ik zeg wel probeer, me dan ook neer te leggen bij zijn beslissing. (en bij die van het bestuur) Of het de oplossing is? Wat mij betreft: een duidelijk neen! Voor mij is 2e klasse een feit en zou men eventuele ‘versterkingen’ mogen weglaten en bouwen aan een nieuwe ploeg naar volgend seizoen toe. Met René aan het roer had het perfect geweest. Ik blijf, uiteraard, hopen op beterschap…

Ik hoop dat de voltallige spelerskern er zaterdag voor vecht als leeuwen, zoals René zou vechten. Ze zijn het hem en ons verschuldigd!

Ik ga je enthousiasme en nuchterheid missen, je ‘gehuppel’ naast het veld…

Ik ga de ‘mens’ René Trost missen! Je hebt jezelf in het hart van elke Liersesupporter genesteld, voor altijd. Bedankt voor de ontzettend mooie tijd, en voor je steeds bemoedigende woorden in moeilijke tijden.

Trainer, tot snel!